Relacteren, opnieuw op gang brengen van de borstvoeding.
Een mooi verhaal van Felicia, een jonge moeder waar alles anders liep dan gehoopt. Zij deelt haar verhaal.
In september 2020 ben ik moeder geworden van een prachtige dochter. Na een voldragen en fijne zwangerschap werden daar een meisje én moeder geboren. Ik had uitgekeken naar de bevalling: laat dit meisje er maar zijn. De bevalling werd uiteindelijk een ongeplande keizersnede. De ervaring daarbij, met ruimer bloedverlies en een overdosis medicatie, zorgde voor een mentale dip in de kraamweek. Dolgelukkig met ons nieuwe gezin en er was ook pijn, zowel fysiek als mentaal. Mijn streven was om dan in ieder geval het borstvoeden te laten slagen. Dat bleek na een week met veel emoties zwaar beladen. Stoppen, doorgaan, stoppen, doorgaan, stoppen…… Dat was de eindbeslissing.
Tot na enkele weken de rust wederkeerde en ik pijn voelde in mijn hart bij het maken van iedere fles. Het verdriet van het niet geven van borstvoeding werd elke dag een beetje groter. Ik miste een gevoel van intimiteit en binding met mijn baby. Waarom heb ik toch niet doorgezet? Inmiddels accepteer ik dat het op dat moment de beste keuze was om te stoppen. Maar wat dan nu? Ik zag nog een klein beetje melk uit mijn borsten en bedacht: dit kan ik misschien nog terugdraaien! Ik wilde relacteren; het opnieuw op gang brengen van de borstvoeding door middel van (heel veel) kolven.
De eerste lactatiekundige die ik benaderde, raadde me dit af. Het vraagt veel doorzettingsvermogen en kan weerslag hebben op iedereen in het gezin. Het zit in mijn aard om hobbels niet uit de weg te gaan, dus ‘moeilijk?’, dan ga ik er juist voor. Toen kwam ik in contact met Angelique van Baby&Borstvoeding. Bij haar voelde ik me gehoord en gesteund. Zij gaf woorden aan mijn pijn en verdriet. We maakten een plan en ik kon altijd contact met haar leggen. Zonder Angelique had ik niet gestaan waar ik vandaag ben, want nu drinkt mijn dochter álle voedingen mijn moedermelk. Zij drinkt deze (nog) uit de fles, maar wie weet gaat zij het ooit nog leren om uit de borst te drinken. Met liefde en geduld voor ons beiden hoop (en denk) ik dat wij daar mogen komen.
Het stimuleren begon met massage en kolven met de hand, waar later ook de elektrische borstkolf ingezet werd. Daarnaast gebruik ik medicatie om het hormoon prolactine te stimuleren en hiermee de melkaanmaak.
Angelique benoemt dat ik trots mag zijn en dat is wat ik sinds enkele dagen voel; trots op mezelf, op mijn moederschap en mijn doorzettingsvermogen. Ook geniet ik weer van het geven van de fles aan mijn dochter. Ik voel mijn liefde die er in zit.
Alle lof ook voor deze moeder! Ze heeft het super gedaan!
Mocht je in de zelfde situatie zitten mag je altijd contact zoeken om te kijken wat mogelijk is voor jou. Het is zelfs mogelijk een melkproductie op gang te krijgen als je zelf nooit zwanger bent geweest, als je je kindje krijgt via een draagmoederschap of adoptie. Dit heet lactatie induceren.
Update; Baby en moeder in het bovenstaande stukje zijn heel goed blijven oefenen. Toen de baby 5 maanden oud was kon ze volledig aan de borst drinken. Dit hebben ze nog een hele tijd gedaan met veel plezier.
© Baby en Borstvoeding Lactatiekundigen Leidsche Rijn | Utrecht
